8.11.1997-8.11.2017

20 χρόνια Nadia Bele (εικαστικό κόσμημα)

Μεγάλη χαρά, στα όρια της ευτυχίας, κι ευγνωμοσύνη τεράστια.

Το ταξίδι ξεκινά στα 19 μου, με την επιλογή να ανοίξω το πρώτο μου εργαστήριο, να μπω στην αγορά του κοσμήματος, με θάρρος και θράσος, και να ζήσω όλα όσα ονειρευόμουν να κάνω! Δεν ήταν επαγγελματική επιλογή, είναι επιλογή ζωής. Ήταν τότε που αποφάσισα να κάνω την κάθε μου μέρα πολύτιμη & να απολαμβάνω την κάθε στιγμή ”λουσμένη στη χρυσόσκονή μου”. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, εκτός από την υγεία, την αγάπη & την ισορροπία, δεν θεωρώ κάτι περισσότερο σημαντικό από ένα μοναδικό κόσμημα που συνδυάζεται με μια πολύτιμη στιγμή. Κι είναι τύχη και ευλογία να κάνω αυτή την αγάπη μου για το κόσμημα επάγγελμα. Χαρά σημαίνει ανταπόδοση. Αυτό που δίνεις γυρίζει σε ‘σένα. Και δε φαντάζεστε πόση χαρά δίνω & παίρνω καθημερινά. Δουλεύω σκληρά, και πιστεύω στην ομορφιά και στην ισορροπία που διέπει τη ζωή μας. Δεν χρειάζομαι πολλά για να είμαι ευτυχισμένη, επειδή αντλώ ικανοποίηση από όλα όσα κάνω. Η δημιουργία είναι αστείρευτη πηγή χαράς. Στόχος μου να ξεπερνώ τον εαυτό μου, και να εξελίσσομαι προς την καλύτερη δυνατή εκδοχή μου. Από τότε που ξεκίνησα, διαισθανόμουν πως η ζωή μού επιφυλάσσει κάτι σπουδαίο -αλλά δεν είχε να κάνει με την απόκτηση υλικών αγαθών. Είχε να κάνει με τη διαρκή αναζήτηση της εξέλιξης για να γίνομαι συνεχώς καλύτερη, και με την πρόκληση του εαυτού μου να επιδιώκει την έμπνευση για τελειότητα σε κάθε επίπεδο. Κι η δημιουργία για ‘μένα δίνει νόημα στη ζωή, γιατί σε προκαλεί να γίνεις ο άνθρωπος που προορίζεσαι να γίνεις, ξεπερνώντας τον εαυτό σου ξανά & ξανά, εξελισσόμενος διαρκώς. Στα 20 μου λοιπόν χρόνια αυτής της πολύτιμης πορείας, γεμάτη ευγνωμοσύνη, ταπεινότητα, χαρά & συγκίνηση, νιώθω ακόμη πως έχω να εξελιχθώ πολύ, κι όλα εκείνα τα μαθήματα που με ζόρισαν, μ’ έκαναν να κλάψω, να το βάλω στα πόδια για να φύγω μακριά τους, να κάνω κύκλους για να γυρίσω ξανά, να συμφιλιωθώ μαζί τους, & να γελάσω κλείνοντάς τους πονηρά το μάτι, επειδή ξέρω πως όλη αυτή η διαδρομή γίνεται για να συναντήσω την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου… Κι επειδή τα 20 πρώτα χρόνια είναι ακόμη η αρχή μιας πορείας που δεν ξέρω αν έχει τέλος, και δε θέλω να ξέρω, γιατί εντέλει σ’ αυτή τη ζωή αυτά που αξίζουν πιο πολύ κι από το πιο ανεκτίμητο κόσμημα είναι η χαρά, ο σεβασμός, η επαφή, η προσαρμοστικότητα, η ευγνωμοσύνη, η προοπτική που όσο ζεις κι είσαι δεκτικός, μαθαίνεις. Η δημιουργία είναι ένα μέσο προς αυτή τη γνώση. Κι είναι το μέσο που έχω επιλέξει εγώ με όλο μου το είναι. Ο καθένας βρίσκει το δικό του. Σας εύχομαι από καρδιάς να έχετε την ευλογία & την καθοδήγηση των Αγγέλων (που γιορτάζουν σήμερα), να έχετε βρει όλοι το δικό σας μέσο και να απολαμβάνετε κι εσείς τη δική σας διαδρομή, κάθε στιγμή, επιλέγοντας τη χαρά – τη μακροχρόνια χαρά που θα σας συντροφεύει καθημερινά, επειδή αποφασίσατε να μην φοβάστε τίποτε & να τραβάτε μόνο μπροστά. Η δική μου ζωή και τα 20 αυτά χρόνια έχει πολλές χρυσές στιγμές ευτυχίας, οι οποίες τροφοδοτούνται από το πάθος μου για όλα αυτά στα οποία είμαι αφοσιωμένη: την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τη δουλειά μου, τους συνεργάτες μου, το σπίτι μου, την ευγνωμοσύνη για κάθε ανάσα που παίρνω υγιής, ελεύθερη, κι εμπνευσμένη. Κι αυτό που την κάνει πιο πολύτιμη είναι η γνώση πως εγώ δημιούργησα αυτή την ευτυχία. Είναι επιλογή μου. NadiaBele.